trust

اعتماد وجود نداشت

aseman22 — Sat, 29 Jan 2011 12:37:24 +0000

اشک هایم را برای همه ی آنچه که از دست دادم نخواهی دید،
این ها خرده ریزهای دلم هستند که بر رویشان راه می روی،
اعتماد یک واژه است که حقیقت ندارد،
اعتماد وجود نداشت،
حالا
تو عاشق باش،
تو باش،
برای کسی که دیگر نیست باش.

به وبلاگی دیگر خواهم رفت که حقیقت داشته باشد؛
لینک اش انتهای این پست قرار خواهد گرفت.

لینک وبلاگ: زخم

امروز فرداست

aseman22 — Thu, 27 Jan 2011 12:48:31 +0000

من نمی فهمم تورو یعنی که قلبم با تو تنهاست
یعنی عاشق هستی امروز، اما این عشق مال ِ فرداست
تو نمی فهمی منو یعنی که من زنده ام همین جا
لحظه هام می پاشن از هم وقتی امروز مثل فرداست

ترانه هایم

aseman22 — Fri, 21 Jan 2011 13:27:21 +0000

ترانه هایم فلسفه نخوانده اند،
و قرار بوده مرا برویانند هر چه هستم،
هدایایی شیرین یا گزنده،
سربازانی میهن پرست اند
که همواره تا جاودان می رزمند
حقایقی پاک و پاک نشدنی،
وفادار
آنچنان که پس از مرگ ِ دل ِ مجروح
تک تک تان را شیرین یا گزنده،
هر جا
همچون صاعقه
غافلگیر
شکار
و به زانو در می آورد.

سرما

aseman22 — Wed, 19 Jan 2011 11:32:12 +0000

بغض ات را تاب نمی آورم
از درون می خراشد مرا
حتی وقتی در سرما نگه ام می داری
و پشت شیشه می باری
برای تندیس ِ یخی ات

گردن افراشته

aseman22 — Sun, 16 Jan 2011 12:50:24 +0000

غرورم گردن افراشته،
با زخم هایی جاودان،
همواره درست ترین است.

حقیقت

aseman22 — Sat, 15 Jan 2011 12:36:35 +0000

واقعیتش این است که من پر از زخم هستم،
راستی این است که من هیچ جا با هیچ کس زخم هایم رفتنی نیستند،
حقیقت این است پیش تو سالم هستم، خوب ِ خوب،
آنجور که همیشه می خواهی خوب،
انچه هست این است: من دو حقیقت دارم هر دو راستین هر دو موجود
تناقض اینجا جایی ندارد، بهت شاید.

منگ

aseman22 — Thu, 13 Jan 2011 09:49:25 +0000

خنده های بی دلیل
کاسه ی سر گرم و منگ
شال گردنی با بوی خوش عطر و سیگار
لباس های ولوی ِ از تن گرفته شده
در آپارتمانم؛
از جایی باز می گردم که مردم تنهایی هایشان را به گردش می برند
جایی شبیه کودکستان تنهایی ها

قلب من نشکستنی بود

aseman22 — Wed, 12 Jan 2011 13:20:35 +0000

خودش اومد خودش هم می ره پنهون میشه از دل
خودش گوشش به زنگ بود و خودش هم میشه غافل
کسی زورش نکرد و هر چه بودش خواستنی بود
خودش آتیش به جون زد، قلب من نشکستنی بود
کسی جرمی نداره تب اگه اومد شبم سوخت
کسی حتی اگه لبهای دلتنگ ِ منو دوخت
تقاص ِ هر چه میدم پای ِ من بوده گناهش
غرورم رقص ِ رعشه ست، دست من ساز ِ تباه ِ ش
نه قسمت بوده نه تقدیر و نه رازی نوشته
خودم بودم خودم خواستم که باشم چشم به راهش

شنیده ام

aseman22 — Mon, 10 Jan 2011 13:21:52 +0000

چند دانه ی شان را نفس هایت ناخواسته آب کرد؟
شنیده ام آنجا سپید و سرد است.

صدایت

aseman22 — Mon, 10 Jan 2011 08:18:20 +0000

زنگ می خورد پشت ِ گوشم
چشمان ام تار می درد یک دو سه،
در گوشم صدایت حالا زیر ِ پوستم را می خاراند
دوباره به خواب می روم،
می بینم دستهایت را لمس و لمس می کنم،
همه وجودم آرام می گیرد و ناگهان حس دلتنگی شدیدی با کیفیتی بیش از
واقعی بودن در فضا می بارد…
بیدار می شوم با بالشی خیس.