قلب من نشکستنی بود

خودش اومد خودش هم می ره پنهون میشه از دل
خودش گوشش به زنگ بود و خودش هم میشه غافل
کسی زورش نکرد و هر چه بودش خواستنی بود
خودش آتیش به جون زد، قلب من نشکستنی بود
کسی جرمی نداره تب اگه اومد شبم سوخت
کسی حتی اگه لبهای دلتنگ ِ منو دوخت
تقاص ِ هر چه میدم پای ِ من بوده گناهش
غرورم رقص ِ رعشه ست، دست من ساز ِ تباه ِ ش
نه قسمت بوده نه تقدیر و نه رازی نوشته
خودم بودم خودم خواستم که باشم چشم به راهش

کاوش نوشته‌های هم‌دسته: ترانه